Amice

Terug naar Artikelen
Home


Mijn vriend Amice

Amice, voorbeeld van een wanproduct van deze tijd?

Sinds 1 januari 2005 heb ik een nieuwe vriend. Hij heet Amice van het LMA. Mijn vriend Amice heeft, zo lijkt het, een beetje last van autisme want hij vindt het heel erg belangrijk te weten of die vijftig ton schroot bij Jansen met postkode 7213 of bij Pietersen met 8982 ligt. Amice heeft naast mij en nog een paar mensen niet zo heel veel vrienden, hoor ik vaak. Ik heb mijn vriend Amice dan ook al een paar keer gevraagd of hij misschien eens wat vriendelijker tegen anderen zou kunnen zijn, maar dat kan mijn vriend Amice niet zo goed. Mijn vriend Amice regeert liever met harde hand, stelt wetten en besluiten en maakt eenvoudige zaken graag onnodig omslachtig of complex. Mijn vriend Amice heeft er o.a. voor gezorgd dat bijna iedere handelaar in ferro of non-ferro metalen maandelijks aan hem moet rapporteren waar ze dat materiaal - Amice blijft het volhardend 'afval' noemen - vandaan hebben, waar ze het naartoe hebben gebracht en wie dat heeft vervoerd.

Mijn vriend Amice is als autist ook gek op nummers en codes. Met ingang van dit jaar heeft mijn vriend Amice wettelijk voorschreven dat er aan dat 'afval' naast een bedrijfsnummer, een afvalstroomnummer, een VIHB-nummer, een inrichtingscode, een postcode, een euralcode, een verwerkingscode, nu ook nog een GN-code moet komen te hangen. Al met al vervoeren schroot- en metaalhandelaren zo langzamerhand meer gewicht aan nummers, codes, en paperassen dan aan ijzer en metalen.

Vorig jaar was ik - moet u weten - door mijn vriend Amice een paar keer uitgenodigd om met hem mee te denken zijn systeem te verbeteren. Naef als ik was moet ik nu achteraf constateren dat mijn vriend Amice zich niet veel van mijn aanbevelingen heeft aangetrokken. Ik had nadrukkelijk gevraagd om het systeem van maandelijkse meldingen nu eindelijk eens wat vriendelijker te maken. Helaas, het heeft een negatief effect gehad want in plaats dat mijn vriend Amice zelf een paar stomme lulligheidjes in het systeem oplost, laat hij dat graag over aan alle tig-duizend gebruikers van het systeem, ieder voor zich. Het lijkt vaak meer op pesten en treiteren. Ik noem die pesterij van mijn vriend Amice ook wel eens gekscherend: criminaliteit van de overheid.

Mijn vriend Amice schrijft niet Belgi maar Belgi&#235. Waarom wil mijn vriend Amice niet begrijpen dat o.a. een , een , een of een best wel een veel voorkomende letter is in bedrijfsnamen, straatnamen of plaatsen maar dat iedere gebruiker daar - vaak met veel moeite - een &#233, een &#235, een &#246 of een &#251 van moet maken? Waarom krijgt iedere gebruiker soms de keuze uit wel twintig naw-gegevens en bedrijfsnummers omdat door de n Jansen BV en door de ander Jansen b.v. is geschreven? Waarom moet mijn vriend Amice middels een omslachtig certificaat zijn systeem van melden zwaarder beveiligen dan dat al mijn bank- of andere belangrijke gegevens zijn beveiligd? Waarom moet mijn vriend Amice zonodig het afzenderadres van zijn e-mails van de terugmelding (in de testomgeving) opeens zodanig wijzigen dat die nu vaak als spam wordt gezien en dus niet bij mij aankomen? Waarom is mijn vriend Amice dan niet zo slim om zijn eigen e-mailadres aan te passen waarmee dat probleem is opgelost maar laat dat graag over aan alle tig-duizend gebruikers, ieder voor zich?

Ik zou nog een tijdje door kunnen gaan met het opsommen van onhebbelijkheden van mijn vriend Amice maar vind het eigenlijk ook wel spannend om vanaf de zijlijn toe te kijken en te zien hoe lang mijn vriend Amice van het LMA dit onzinnige systeem op deze wijze vol kan houden tegenover al die - over het algemeen best wel potige - jongens uit de recyclingbranche of hun brancheverenigingen. Of anders... nou ja, ambtelijke bedenkers en handhavers maar ook softwaremakers, helpdeskmedewerkers en nog een paar vrienden van Amice verdienen er een goede boterham mee.


Piet/er Bult

Piet Bult van Compulaat Automatisering bv is leverancier van (o.a. Amice) software voor recyclingbedrijven en tevens ironisch publicist